താന് ജീവിക്കുന്ന കാലത്തോടും അതിന്റെ വ്യവസ്ഥാപിത ഘടനകളോടും തന്റേതായ രീതിയില് കാവ്യസംവാദം നടത്തുകയാണ് ജോസഫ് ജി കരിത്തുറ. പ്രകൃതിയും സ്വപ്നങ്ങളും ജീവിതത്തിന്റെ അപ്രതീക്ഷിതമായ അസ്ഥാന്തരങ്ങളും സ്നേഹത്തിന്റെയും സ്നേഹരാഹിത്യത്തിന്റെയും സൂക്ഷ്മമായ സ്വരസ്ഥാനങ്ങളും സ്വാംശീകരിച്ചെടുത്ത് തനതായി കാവ്യാവിഷ്കാരം നടത്തുകയാണ് അദ്ദേഹം. അനുഭവങ്ങളാണ് അവയുടെ ഉള്പ്രേകരം. ആത്മാര്ത്ഥതയാണ് അവയുടെ മുഖമുദ്ര.